MASZ PYTANIE
| Zapraszamy pon.-pt. 7.00-17.00 ul. Modlińska 205 ,03-122 Warszawa |
uzyskasz podgląd statusu realizacji zamówień i historii zakupów
otrzymasz możliwość dokonywania zakupów w cenach hurtowych
wygoda zakupów - pamiętamy Twoje dane
możliwość otrzymania rabatów i kuponów promocyjnych na ważne dla Ciebie kategorie
wgląd w historię dokumentów i faktur
Darmowa dostawa od 1500 zł!
Złóż zamówienie o wartości minimum 1500 zł i skorzystaj z darmowej wysyłki.
⚠️ Uwaga!
Oferta nie obejmuje produktów ponadgabarytowych i ciężkich materiałów budowlanych.
Dla takich zamówień obowiązuje indywidualna wycena transportu.
Skontaktuj się z nami, aby ustalić szczegóły dostawy.
Rdzeń płyty zawiera dodatek siarczanu baru, który chroni przed przenikaniem promieniowania rentgenowskiego. Do stosowania w pracowniach rentgenowskich, przychodniach i szpitalach. Krawędź HRK.
Płyta gipsowo-kartonowa do stosowania w systemach suchej zabudowy do ochrony przed promieniowaniem rentgenowskim.
Płyty Knauf Safeboard do zastosowań w pracowniach rentgenowskich, w przychodniach lekarskich i szpitalach. Pomieszczenia do badań rentgenowskich wymagają ekranowania materiałami budowlanymi w stosunku do pomieszczeń sąsiadujących (np. DIN 6812:2002). Systemy do ochrony przed promieniowaniem Knauf znajdują zastosowanie w diagnostyce i terapii rentgenowskiej o mniejszej mocy. Ochronę przed promieniowaniem zapewniają ekranujące elementy przegród pomieszczeń o specyficznych równoważnikach ołowiu w zastosowanych materiałach.
Układanie
Konieczna grubość okładziny z płyt do ochrony przed promieniowaniem Knauf Safeboard jest uzależniona od wymaganego równoważnika ołowiu oraz przewidywanego napięcia lampy rentgenowskiej zgodnie z tabelą. Wszystkie styki płyt w poszczególnych warstwach okładziny, a w przypadku ścian także po ich przeciwległej stronie należy wykonać z przesunięciem. Przy wykonywaniu konstrukcji do ochrony przed promieniowaniem należy starannie przestrzegać, aby ochrona była szczelna. Płyty Knauf Safeboard obrabia się niemal tak samo, jak tradycyjne płyty gipsowo-kartonowe. Dla uniknięcia powstawania pyłu najlepiej jest jednak płyty łamać (naciąć karton nożem i złamać płytę na krawędzi łaty, przeciąć karton na odwrotnej stronie). Krawędzie obrobić tarnikiem/strugiem i sfazować.
Szpachlowanie
Jakość powierzchni Szpachlowanie płyt gipsowych przy żądanym stopniu jakości Q1 do Q4.
Materiały szpachlowe
Masa szpachlowa Safeboard-Spachtel: szpachlowanie ręczne W przypadku okładziny wielowarstwowej styki dolnych warstw wypełnić, styki wierzchniej zaszpachlować. Widoczną powierzchnię w razie potrzeby lekko oszlifować po wyschnięciu masy szpachlowej. Szpachlowanie można wykonać dopiero wtedy, gdy nie występują już większe zmiany długości płyt Knauf, np. na skutek zmian temperatury lub wilgotności. Temperatura pomieszczenia przy szpachlowaniu nie może być mniejsza niż ok. +10 °C. W przypadku stosowania jastrychów cementowych i samopoziomujących szpachlować płyty Knauf dopiero po ułożeniu jastrychu. Obróbka wstępna Przed naniesieniem powłoki, szpachlowana powierzchnia musi być wolna od pyłu. Przed wykonaniem dalszych powłok lub okładzin (tapetowanie) należy powierzchnie płyt gipsowokartonowych zawsze poddać obróbce wstępnej i zagruntować. Środki gruntujące dobrać odpowiednio do wykonywanych następnie powłok/okładzin. Do wyrównania właściwości chłonących powierzchni szpachlowanych i powierzchni kartonowej najlepiej nadają się środki gruntujące, jak np. Knauf Tiefengrund/ Spezialgrund/ Putzgrund. Przy tapetowaniu zaleca się naniesienie specjalnego środka gruntującego do tapet, ułatwiającego oderwanie tapety w razie renowacji. W przypadku obłożenia płytkami miejsc narażonych na działanie wody konieczne jest gruntowanie uszczelniające środkiem Knauf Flächendicht.
Wskazówki
Na kartonowych powierzchniach płyt gipsowo-kartonowych, które były przez dłuższy czas wystawione bez osłony na działanie światła, mogą wskutek wykonania powłoki powstać żółte przebarwienia. Dlatego też zaleca się pomalowanie próbną warstwą kilku szerokości płyt wraz z miejscami szpachlowanymi. Ewentualnemu przebijaniu się zażółceń zapobiega tylko naniesienie specjalnych środków gruntujących. Wymagania wobec materiałów budowlanych chroniących przed promieniowaniem. Pomieszczenia do badań rentgenowskich wymagają ekranowania środkami budowlanymi w stosunku do pomieszczeń sąsiadujących. Zasady wykonywania ochrony przed promieniowaniem (użytecznym i zakłócającym) materiałami budowlanymi zostały ustalone np. w normie DIN 6812:2002. Podstawę wszelkich robót budowlanych w zakresie ochrony przed promieniowaniem stanowi projekt ochrony przed promieniowaniem sporządzany przez projektanta instalacji rentgenowskiej. Grubość niezbędnej warstwy ochronnej jest uzależniona od napięcia lampy rentgenowskiej w zastosowanym typie urządzenia (zależnie od zastosowania medycznego) i jest podawana dla ołowiu jako materiału ekranującego. Im wyższe napięcie lampy rentgenowskiej, tym większa jest wymagana grubość warstwy ołowiu. Dla warstw ochronnych z innych materiałów podaje się skuteczność ochrony w formie równoważnika ołowiu. Równoważnik ołowiu jako wielkość odniesienia określa stosunek między efektem ekranującym materiału a równoważną grubością warstwy ołowiu. Informacje o równoważnikach ołowiu różnych materiałów budowlanych są zawarte np. w normie DIN 6812, tabela 16. Stosowane wcześniej do celów ochrony przed promieniowaniem w szpitalach i przychodniach lekarskich elementy budowlane z ciężkiego betonu można dziś łatwo, racjonalnie i elastycznie zastąpić systemami do ochrony przed promieniowaniem Knauf. Stosowane dotąd do tych celów płyty gipsowo-kartonowe z powłoką ołowianą z uwagi na swój ciężar są jednak trudne w obróbce i wymagają najwyższej staranności wykonawczej dla wytworzenia szczelnej ochrony przed promieniowaniem. W celu zminimalizowania niezbędnego do stworzenia systemów promieniochronnych dodatkowego nakładu pracy w porównaniu z tradycyjnymi systemami suchej zabudowy stworzono płytę Knauf Safeboard. Płyta do ochrony przed promieniowaniem w połączeniu z masą szpachlową Safeboard Spachtel, może być obrabiana niemal tak samo, jak normalne płyty gipsowo-kartonowe, a ponadto posiada wszystkie właściwości technicznobudowlane (izolacja akustyczna, ogniochronność) tradycyjnej płyty gipsowo-kartonowej. Pozwala ona spełnić także wymagania ochrony przeciwpożarowej dla promieniochronnych sufitów podwieszonych.Szpachlowanie styków zakrytych warstw okładziny wielowarstwowej jest konieczne dla zapewnienia właściwości ochrony przed promieniowaniem i przeciwpożarowych oraz izolacyjności akustycznej i właściwości statycznych! Wypełnić styki masą szpachlową Safeboard-Spachtel, po ok. 50 min. zeskrobać wystający materiał. W przypadku widocznych warstw okładziny i wymaganej jakości powierzchni Q2 w drugim kroku utworzyć płaskie przejście do powierzchni płyty za pomocą Knauf Uniflott przy użyciu pacy metalowej lub szerokiej szpachli.Styki czołowe i styki krawędzi ciętych widocznych warstw okładziny oraz styki różnych krawędzi (np. HRK [półokrągła] + krawędź cięta) szpachlować przy użyciu taśmy spoinowej Knauf Fugendeckstreifen Kurt.
Niniejsza karta techniczna określa zakres stosowania materiału i zalecany sposób prowadzenia robót, ale nie może zastąpić zawodowego przygotowania wykonawcy. Oprócz podanych zaleceń prace należy wykonywać zgodnie ze sztuką budowlaną i zasadami BHP. Producent gwarantuje jakość wyrobu, natomiast nie ma wpywu na warunki i sposób jego użycia. W przypadku wątpliwości należy wykonać własne próby stosowania. Wraz z ukazaniem się niniejszej karty technicznej tracą ważność karty wcześniejsze.